Μετά το κλείσιμο των αρχαίων ναών, μαζί με αυτούς και του Δελφικού μαντείου, στους Βυζαντινούς χρόνους, τον 4ο μ.Χ. αιώνα, η πόλη των Δελφών έπεσε σιγά-σιγά σε παρακμή. Παρ' όλα αυτά κρατήθηκε ζωντανή για 2-3 αιώνες ακόμη, μέχρι περίπου τον 7ο μ.Χ. αιώνα, οπότε και ερημώθηκε εντελώς αφού πρώτα λεηλατήθηκε, μεταξύ άλλων και απο τους Σλάβους. Εγινε τότε και έδρα χριστιανικής επισκοπής, αν και μάλλον δεν πληρούσε τα πληθυσμιακά κριτήρια για κάτι τέτοιο. Ισως αποφασίστηκε ως αντιστάθμισμα στην σημασία του τόπου για την αρχαία θρησκεία και στις μνήμες που έμεναν ακόμα έντονα ζωντανές.
.jpg)
