ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟ 1949

Περιγραφή του Γάλλου αρχαιολόγου Georges Roux που παρουσιάζει "εικόνες" απο την Ελλάδα και τους Δελφούς του εμφύλιου πολέμου (Απο την έκδοση : Δελφοί - Αναζητώντας το χαμένο Ιερό)

“Εφτασα στους Δελφούς το Μάιο του 1949. Ο εμφύλιος πόλεμος δεν είχε τελειώσει και οι Δελφοί έμοιαζαν να βρίσκονται στην άκρη του κόσμου. Πρίν απ' όλα για να φτάσεις χρειαζόταν επτά ώρες λεωφορείο απο την Αθήνα. Η διάρκεια της διαδρομής δεν οφειλόταν τόσο στο κακόμοιρο ξεχαρβαλωμένο λεωφορείο που ήταν βαμμένο πράσινο, ούτε στη θλιβερή κατάσταση των δρόμων, αλλά περισσότερο στους συχνούς αστυνομικούς ελέγχους.

Ο αρχαιολόγος Pierre Amandry, μετέπειτα διευθυντής της Γαλλικής  

Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών με αντάρτες στον Παρνασσό στη διάρκεια της κατοχής

(Αρχείο Γ.Α.Σ.Α)

ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ, 4 Δεκ. 2016

Δελτίο τύπου
ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ 5ου ΑΓΩΝΑ ΟΡΕΙΝΟΥ ΔΡΟΜΟΥ «ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ»

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία ο 5ος αγώνας ορεινού δρόμου «ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ» που έλαβε χώρα τη Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016 στους Δελφούς με συμμετοχή πλήθους αθλητών διαφόρων ηλικιών από όλη την Ελλάδα. Με τον καιρό σύμμαχο μας δόθηκε η εκκίνηση του αγώνα στις

Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΔΙΑΚΟΣ

          Μια άγνωστη ιστορία της εποχής του Όθωνος απο τους Δελφούς (Καστρί)

                   (Πηγή : ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ)

 Ο Γάλλος ακαδημαϊκός Γκεμπάρ, επισκεφθείς κατά το 1862 την Ελλάδα και μεταβάς εις τους Δελφούς, έγραψε κατόπιν τας εντυπώσεις του, οι οποίες δίδουν μια ζωντανή εικόνα της ρομαντικής εκείνης εποχής και παρουσιάζει τα διάφορα μέρη της Στερεάς Ελλάδος, με μια δύναμη περιγραφής πρωτοφανή. Οι αναγνώστες της «Κυριακάτικης»* ας απολαύσουν και ας ταξιδεύσουν λίγο, νοερώς, εις άλλες εποχές και άλλους τόπους.

(* Η ιστορία δημοσιεύθηκε στην "Κυριακάτικη" της εφημερίδας "Βραδυνή" τον Φεβρουάριο του 1926)

Ήταν άνοιξη του 1862. Ο Βέπερ πήγαινε εις τους Δελφούς, για να λάβει αντίγραφα των επιγραφών που ήσαν χαραγμένες εις τα θεμέλια του ναού. Τον συνόδευα με δύο εταίρους της Σχολής. Είμεθα πολύ νέοι και πολύ εύθυμοι.

Ο ΔΕΛΦΙΩΤΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΦΗΣ, 1909-1988

Ο Σωτήρης Ραπτόπουλος παρουσιάζει το πορτραίτο το ποιητή με λίγα λόγια και πολλή ποίηση.
(Απο ημερίδα αφιερωμένη στη μνήμη του που πραγματοποιήθηκε στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών στις 27 Μαρτίου 2004).

ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ "ΔΕΛΦΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ"

 -Είναι βαθιός ολοένα όρθρος, που χαράζω στους Δελφούς αυτά τα λόγια. Μια απέραντη σιωπή, η φοβερή βουνίσια σιωπή, σαν κορεσμένη απο το πνεύμα της αιωνιότητας, γεμίζει διάχυτη το διάστημα τριγύρω και βαθιά μου. Ούτ' ένας ήχος δεν ακούεται πουθενά. Και ξαφνικά, μια φοβερή βοή, μια βοή τρανή κι απίστευτη ξεσπά σαν απ' ολούθε.

-Είν' ο μεγάλος άνεμος του Παρνασσού, όπου απροσδόκητα, (τον ξέρουν μόνο εκείνοι π' ώτυχε να τον ακούσουν νάρχεται έτσι), ξεκινά απο τις κορφές στο διάστημα, με μιάν ορμή που λές πως θα συντρίψει και θα κάμει σκόνη, ακόμα και τους βράχους. Ολα γύρα μου και μέσα μου, συθέμελα δονούνται από τον

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

1922,

Ενα σπάνιο ντοκουμέντο της σύγχρονης πολεμικής και διπλωματικής ιστορίας της Ελλάδας. Η φωτογραφία και το περιεκτικό κείμενο που την συνοδεύει στην πίσω πλευρά αποτυπώνουν παραστατικά την πάντα εξάρτηση της χώρας απο τα ξένα συμφέροντα αφού ακόμα και στις πιο κρίσιμες στιγμές της Μικρασιατικής εκστρατείας και εν μέσω μαχών είχε συγκροτηθεί 

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ

Μπάρμπα Ζάχος, μπάρμπα – Παν, κύριος Κούρος, Βουκόλος και Σια.

Γράφει και σχεδιάζει ο ΜΙΝΩΣ ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ (Σεπτέμβριος 1961)

Πηγή : ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ 

Πέτρα και μαρτύριο από την μια, χαρά και χορός από την άλλη. Αυτά τα δυο ποτήρια πίνουν οι χωριάτες από τους σημερινούς Δελφούς. Το πρώτο γεμάτο χώμα, το δεύτερο γεμάτο κόκκινο κρασί. Ας πιούμε κι απ’ τα δυο.