Η εργασία ανήκει στην Natalia Vogheikoff, αρχαιολόγο και υπεύθυνη αρχείων στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών της Αθήνας και έχει δημοσιευθεί στην προσωπική ιστοσελίδα της με το πρωτότυπο κείμενο στην αγγλική γλώσσα.
Η εργασία ανήκει στην Natalia Vogheikoff, αρχαιολόγο και υπεύθυνη αρχείων στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών της Αθήνας και έχει δημοσιευθεί στην προσωπική ιστοσελίδα της με το πρωτότυπο κείμενο στην αγγλική γλώσσα.
Μια εμπεριστατωμένη έρευνα για την προφύλαξη και σωτηρία των ελληνικών αρχαιοτήτων κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την κατοχή της χώρας με επίκεντρο το άγαλμα του Ηνίοχου.
Ολες οι ενέργειες που έγιναν για την απόκρυψη και φυγάδευσή του αλλά και οι προσπάθειες της άλλης πλευράς για την επανεμφάνιση απο τις κρύπτες των ελληνικών αρχαιοτήτων εν γένει με πρόσχημα τις φθορές που μπορούσαν να υποστούν.
Ερευνα της Αλεξάνδρας Κάνκελαϊτ
Πηγή: www.kankeleit.de
Αναφορές στον τύπο της εποχής για επίσημους επισκέπτες στους Δελφούς λίγο πρίν και κατά την διάρκεια της μεγάλης ανασκαφής (1884-1904).
Εκτός απο τους εντόπιους (βασιλική οικογένεια, πολιτικούς, κλπ) διαβάζουμε για ένα πλήθος διακεκριμένων ξένων ανάμεσα στους οποίους ο Αρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν και ο Ζορζ Κλεμανσό που αργότερα διετέλεσαν πρωθυπουργοί της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας αντίστοιχα.
Η γλώσσα είναι η απλή καθαρεύουσα της τότε εποχής σε μεταφορά απο το πρωτότυπο, εκτός του πολυτονικού.
Ενα χαρακτηριστικό κείμενο απο την δημοσιογράφο Μαρία Ρεζάν μας δίνει λεπτομέρειες μιας σειράς εκδηλώσεων εκείνης της χρονιάς αλλά και το χιούμορ του Δ.Μ. που ανέδειξαν οι αντηχήσεις απο τις Φαιδριάδες.
* Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο είναι απο την συγκεκριμένη συναυλία.
Ο τελευταίος σταθμός απο την επίσκεψη του Μ. Χάιντεγκερ στην Ελλάδα, το 1962 ήταν οι Δελφοί. Το σύνολο των εντυπώσεών του περιέχονται στο βιβλίο με τίτλο "Διαμονές" όπου η λέξη δηλώνει οτι το ταξίδι προσεγγίζει τα τοπία στοχαστικά. Ο ίδιος στα κείμενά του του περνά με δεξιοτεχνία απο την περιγραφή στην φιλοσοφική ανάλυση, απο τον θαυμασμό στον στοχασμό. Ποιές σκέψεις του προκάλεσαν οι αρχαιότητες αλλά και οι ίδιοι οι τόποι: ο Ψηλορείτης, η πεδιάδα της Νεμέας, η κοιλάδα του Πλειστού, ο βράχος του Σουνίου; Πως κατορθώνει να συνδυάσει τα αρχαιολογικά ευρήματα και τα αγάλματα με τα τοπία και όλα αυτά με τον Ομηρο, τον Πίνδαρο, τον Αισχύλο, τον Πλάτωνα; Πάντως στην περιγραφή του για τους Δελφούς, μαζί με τον θαυμασμό του για τον τόπο και την ιστορία του, είναι εμφανής και η δυσφορία του για την ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας. Κι ας ζούσε ακόμη στο έτος 1962...
Πρίν απο εκατό χρόνια ένας διανοούμενος, συγγραφέας, ποιητής απο την άλλη άκρη του Ατλαντικού αποφάσισε να εγκατασταθεί στους Δελφούς και να δημιουργήσει εμπνεόμενος απο τον τόπο και το πολιτιστικό του υπόβαθρο.
Αν και το τέλος της ζωής του τον πρόλαβε, το στίγμα που άφησε ήταν τόσο έντονο ώστε να μην μπορούμε να το παραβλέψουμε έναν αιώνα αργότερα.
Το κείμενο αποτελεί τμήμα πρωτότυπης μελέτης του καθηγητή Σταύρου Τσιτσιρίδη που παρουσιάστηκε σε μια αρχική της μορφή σε ημερίδα του Ευρωπαϊκου Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών με θέμα "Δελφικές Γιορτές και αρχαίο δράμα" τον Ιούλιο του 2017.
Για το πως εμπλέκεται ο συγκεκριμένος στις Δελφικές Γιορτές των Σικελιανών θα το διαβάσετε στην συνέχεια.
Αποτελεί αυτοτελές άρθρο μιας ευρύτερης έρευνας για την μετανάστευση προς τις ΗΠΑ απο πόλεις και χωριά της κεντρικής Στερεάς Ελλάδας (Ευρυτανία, Φθιώτιδα, Φωκίδα) στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Αναμένουμε με ενδιαφέρον και την συνέχεια.
Στην φωτογραφία της κορυφής ο Χρήστος Κώνστας απο τους Δελφούς (καθιστός αριστερά) σε φωτογραφία που έστειλε στην οικογένειά του μεταξύ του 1915 και 1920. Τα άλλα πρόσωπα δεν έχουν αναγνωριστεί.
Αν υπάρχουν φωτογραφίες συγγενών σας που είχαν μεταναστεύσει ευχαρίστως θα τις δεχθούμε για να εμπλουτιστεί η εδώ δημοσίευση (στο email : delphialbum@gmail.com) ή για ανάρτηση στην ομάδα του facebook : DELPHI-PHOTO-HISTORY.